BU DÜNYANIN KAHRI BİTMEZ BİLDİĞİM,
ÇOK AZ OLDU HER NEDENSE GÜLDÜĞÜM,
FAZLASIYDI GÖZLERİMİ SİLDİĞİM.
KEDERİNEN BAŞ BAŞAYDIM ÇOK ZAMAN
GEL SÖYLETME DAHA FAZLA TASANLA
ÇOK TANIDIM REİSLERDEN HASANLA
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta