Kayboluyorum.. Okyanuslara açılan gemilerden tek farkım, ardımdan sallanmamış eller. Kimse fark etmiyor fakat ben açılıyorum, yüzmeye cesaret dahi edemeyeceğim yalnızlığa, hızlıca… elimde kalmış bilet koçanları, kimsesiz yolcu gemisinde. Oysa konuşmayı söktüğüm ilk gün düşünmeye başlamıştım, umudumla inşa etmeye hazırlandığım o hayatın gemisini. Birçok koltuğu vardı, birçok koltuğa yakıştırılmış insan. Mutluluktu varış noktası. Zaten hep mutlu olmalıydık yol boyu. Oysa çoktan yol aldı gemim. Elimde bilet koçanları, fark edilmeyen kayboluşum…
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta