Kayboluyorum Şiiri - Leyla İnan

Koskocaman deryaya senle kulaç atarak,
Her gün binlerce düşe dalıp kayboluyorum.
Bazen bir güneş olup hep ufkundan batarak,
Kalbimi kor ateşe salıp kayboluyorum.

Bahar olalım diye çıktığımız bu yolda,
Vuslat yasaklanır mı aşkla açılan kolda?
Bir sancıyı yaşarken senle birlikte solda,
Bin bir sevda türküsü çalıp kayboluyorum.

Sensizliğin koynunda düşlerim üşüyor bak,
Bir tebessüm umudum, içimde solgun yaprak.
Bekle gelirim dedin, hiç gelmedi o şafak
Bin bir ışıkta seni bulup kayboluyorum.

Bir gün olur da başlar kalbimizin baharı,
Küllerinden doğarız, bozulsa da ayarı
Sevda yeniden yazar kaderime o yârı,
Bir mucize gibiyim ölüp kayboluyorum.

Yollar sana varmasa, yelkovan dönse geri,
Bir ses duyar gibiyim rüzgârların eseri
Gözlerimde saklıdır döktüğüm alın teri
Her duada ben seni alıp kayboluyorum.

Gün olup buluşacak ellerimiz denizde,
Kader bile susacak, elbet kalmaz ki sözde
Her masalın içinde, senin gülüşün gizde,
Bu sevdayla yeniden dolup kayboluyorum.

Leyla, adın düş olur gecenin koynundaki,
Bir hayal mi gerçek mi ecenin koynundaki?
Mecnun olur uğrumda, hecenin koynundaki,
Özlem dolu diyardan gelip kayboluyorum.

(İstanbul - 20.10.2025 - 03.26)