Kaybedilmemiş Duygular Şiiri - Ali Furka ...

Rüzgarlardan çıkartmıştın sinirini gene
Sigaranın dumanını bilinmezliğe savuruyordun.
Değeri yoktu hiç birşeyin
Sadece görünüşte yaşıyordun
Ölmüştü kalbin
Etten ve kemikten görünen suretinin ardında,
Şehvetle bakıyordun yalnızlığın getirdiklerine.
Her zaman sarhoştun, hiç kendinde değildin ki sen.
Ama hiç birzaman sızmazdın ki sen, bir kuytuda.
Esiri olmuştun duygularının
Dağlardı seni mutlu eden.
Kasvetsiz esen rüzgarlardı seni sen yapan.
Sahra kadar geniş o kurak kalbin,
Birkaç deve dikeninden ibaret,
Göz yaşlarının sulaya bildiği.
Ölümden sonraymış her şey. Saçmalık! derdim
Dağlardın gözlerinle ciğerlerimi
Hikayeler anlatırdın
Anlattıklarını anlamam için ölmem gerekirdi!
Ölümle koyun koyuna uyumak,
Korkuyu nefrete dönüştürmek,
Küçük bir dokunuşla yerle bir etmek,
Bir kelime ile yeniden yapmak herşeyi!