Kuvuştur beni ya rab, bir türlü varamadım!
Yalnızlık diyarında güle varan yol ırak…
Yoruldum bittim artık, kalmadı hiç takadım,
Öksüz bir çocuk gibi ağladım hıçkırarak.
İçimde fırtına var yıkıldı metanetim,
Kavuşmaz yarlar gibi görünce kaderimi…
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta