İçimizden gelen bu ses kavaldan üfleniyor
Duyamadığımız o müzik nasılda çınlatıyor
Doğanın içinde yankı yapıp adeta kayboluyor
Gök kubbeyi delip onun sesi uzayı çatlatıyor
Bunu duyan yürekler nasılda hızlı,hızlı atıyor
Öyle ki bazen de mutluluğu kanat yapmış uçuyor
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta