İçimizden gelen bu ses kavaldan üfleniyor
Duyamadığımız o müzik nasılda çınlatıyor
Doğanın içinde yankı yapıp adeta kayboluyor
Gök kubbeyi delip onun sesi uzayı çatlatıyor
Bunu duyan yürekler nasılda hızlı,hızlı atıyor
Öyle ki bazen de mutluluğu kanat yapmış uçuyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta