Kasım Karaca Şiirleri - Şair Kasım Karaca

Kara çalmak Tanrı adına
En sevdiğimiz,
Yırtmak isterken perdeleri
Dramatik bağımlılık esiri bizler...
Ahlak pazarında tezgahlar kuruyor boyuna
Özgürlük esiri benler.

tuzaktı ayrılık
uzaktı zira bize
ama aniden oldu herşey
ansızın uzak
doğrudan gelen
pandemik bir korku sardı

gördükçe
her seferinde
şiirsel bir gökyüzü çiziyorum
gözlerinin hayran olunası maviliğinden
sundukça
filmi kopmuş çatlak umut ekranı

Derya deniz o gözler birer müjde
Pejmürde saçlarınsa leyli de leyli
Her gün dağ misali şu gönle deli deli
Bir duygu seli
Ve her gece

alışamadık bu oyuna!
oysa dün bir hayaldi, ama;
geleceğin geleceği zaten muama...
anı yaşamadık, anıda yaşadık boyuna!
nitekim hep sakinleri kaldık metruk kentlerin...

Ömür, ince 1 güzergah
Gah üzer öteki gah ber2
Gah k3ük mutluluklar sunar
Bazen de 4 başı mamur halüsinasyonlar
Macera 5ik denilen eşikten başlar
Aramakla geçer zaman, kör kuyu bilinç6 mavilikleri

her tekin kendi zigguratında ayine durduğu bir çağ bu çağ.
ritüellerin en makbulü ısrarla tekrar edilenidir,
zira artıyor teklerin tekkelerindeki ibadeti.
kuytulukların en transparanı giyiliyor,
aşırı muhafazakârca.
sıkı konum takibinde mutsuzluklar, umutsuzluklar...

hasadı kolaydır
her devirde her coğrafyada bulunur
çok kolay elde edilebilir
ama insanlar
genelde yükseklerde arar onu
buldun

akrostiş bakışlarla
bakma öyle boyuma
incecik nakışlarla
bir odaklan uyuma
ahenge akışlarla
kapıl sen de huyuma

Sağım solum sobe
Önüm arkam zifiri sensizlik
İmgeler kan kusuyor
Her yer kızıl bir tablo al mı al
Al işte
Ne zaman bir iki dize karalamaya kalkışsam