Kasım Şiiri - Hüseyin Gül 2

Kasım
Kasım, son demleri sonbaharın,

Yere düşerken her bir yaprağın.

Güneşin rengi biraz daha solgun,

Bir hüzün çöker oysa her odağın.

Rüzgar eser, camları titreştirir,

İçimde eski bir anı deşirir.

Soğuk, yavaşça ruhumu sarar,

Bir kış uykusuna hazırlanır diyar.

Ama her dökülen yaprakta bir sır,

Yeniden doğacak güne dair bir emir var.

Kasım; bekleyiştir, biraz da tefekkür,

Gelecek bahara dair ince bir umutluktur.

video Hüseyin GÜL