Kâşif Şiiri - Ahmet Tabak

Öğren, yaşa ve öğret; kararlısın nihayet.
Mücadele hiç bitmez, sürecek ilelebet.
Bazen överler seni, övgülere aldanma!
Yollarda tuzaklar var, adımına dikkat et.

İstekler bitmez ki hiç, kanaati bilmeli.
Doyumsuzdur nefsimiz, hizaya getirmeli.
Telaşlıdır insanlar, bitmeyen işleri var;
Kalplere huzur veren nelerdir, öğrenmeli.

Erteleme, geç olur, belalar seni bulur.
Başarmak istiyorsan, biraz sabret ne olur!
Değer veren Rabbindir, hatırlatır kendini;
Musibet zannettiğin, belki kurtuluşundur.

İstekleri çok olan sınanır zaman zaman.
Yükseklerde uçanın, başında olur duman.
Sana bir dost gerekir, terk etmesin seni hiç;
Dostun Allah değilse, o zaman halin yaman!

Fâniye meyledenler, fâni olur dünyada.
Bâkîye yönelenler, mutlu olur ukbâda.
Hakîkat yolcuları vazgeçmez aramaktan;
Rızâsı neredeyse, bulmalısın hayatta.

Öğrenmenin yaşı yok, tâlip olmak gerekir.
Eksiğimiz çoksa da çalışanlar giderir.
Hevâ, heves, eğlence oyalamasın seni;
Nefsini öğrenenler ancak Rabbini bilir.

Keşfedilmeyi bekler dünyada hakikatler.
Hakikat yolcuları bu sırrı çözecekler.
Bir anlamı olmalı bu muhteşem âlemin;
Öğrenmelisin sen de, bekler seni âyetler.

Sonsuz bir derya gibi, hem kâinat hem Kur’an.
Dalmalısın deryaya; kurtulur O’nu bulan.
Tuzakları çok olur hazine odasının;
Pes etmeden devam et, anlar onu okuyan.

01/07/2026
Ahmet TABAK