kavak gölgesi ulaştı ilk çocukluğuma,
yalın,dosdoğru dikenli har toprakta.
avlumuzda beslediğimiz köpeklerden öğrendik,
sadakati ve sevdiklerimizden uzakta ölmeyi.......
has ekmeği cam dolaplarda buğulanırken,
kül kül,esmer kastra ekmeğini sindirmeyi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta