Karşı Kıyı Şiiri - Toska Si

Bugünü çekmeceye attım,
Zamanı gelince kullanırım.
Betimleme bataklığından çıkmaz ellerim.
Odanın şakaklarından sızan güneşe
Ters düşüyor gözlerim.
Şansı bol oyunlarda zar tutuyorum;
Masum bir oyunbaza ait beklentilerim.

Şafaksız aydı gözlerim,
Azıksız göçüyorum dünyadan.
Çöl bedevisi topraktan,
Kasımpatı yazgıları topluyorum.
Asılmış tavanlara yargılardan bir buket;
Asılsız ihbarlara
Kar küreli paketler bırakıyorum.

Kavisli şehirlere diktim
Yün kazaklardan binalar.
Kuş tüyü anlatımlara kurban giderdi
Koca dağın efsanesi.
Karşı kıyıda kaldı özlemim.
Köprünün kopuk halatları da
Tutmuyor ellerimi...