Kardeşten Öte Şiiri - Erdal Balcı 2

Bir evde doğar bazı insanlar,
Kardeş diye başlar,
Ama zaman gecer,
Onların adı kalbe,
“Ömürdaş” diye yazılır.
Benim kardeşim işte…
Sıradan bir kardeş değil,
Bir nefes kadar yakındır,
Alnı açık, gönlü bol ,
Bir kader payıdır.
O,
Aklının ötesinde bir berraklık,
Temizliğin ötesinde bir incelik taşır.
Okul birincisi olmak kolaydır belki,
O’nunki;
Herkese nasip olmayan bir asalettir.
Dört erkek, üç kız kardeşiz evde…
Her biri bir âhengin ayrı sesi,
Ama O ;
Herkesin gönlünde başka bir yerde,
Benim gönlümde başka bir gök taşır.
Eline bakan el doyar,
Yardımına koştuğu yol bulur.
Vefası bir nehir gibi akar içimizden,
Ve kim içse,
Bir ömür unutmaz o suyun tadını.
Ve bir eş…
Ağır bir hastalığın gölgesinde,
Sabırla, acıyla, yılların yüküyle sınanan.
O eşe öyle bir sadakatle bağlanmış,
Sanki nikâh gününden bugüne,
Sevgi değil,
İbadet taşımış omuzunda.
Gün olur uykusuz kalır,
Gün olur kaldıramadığı yükleri taşır,
Ama asla şikâyet etmez O.
Namazında ettiği dualar,
Eşinin başucunda sessizce filizlenir.
Bir eliyle hayatın yükünü omuzlar,
Diğer eliyle eşinin ağrısını okşar.
Evi bir ev değil,
Sabırla yapılmış bir dua,
Merhametle kurulmuş bir yuva.
Kızı…
Tıbbın ağır kapısından içeri giren bir gurur çiçeği.
Oğlu…
Türkiye’nin birinciliğine adı yazılan,bir sabrın duası.
Demek ki agaç güzel olunca ,
Böyle oluyormuş meyvesi...
Ve ben…
Bakarken o kardeşe ,
Bir kan bağı görmüyorum sadece,
Arkasında baba gibi bir dağı,
Anne duası gibi sıcak bir omzu,
Bir ömür değerinde dostluğu,
Ve onu o eden o temiz yüreği görüyorum.
Ne güzel ki,
Aynı evin duvarları arasında büyümüşsüz,
Aynı sofraya oturmuş,
Aynı toprağın kokusuyla yoğrulmuşsuz.
Eksilmesin ömrünüzden birbirinizin adı.
Kardeşten öte olanlar,
İnsanın kaderine yazılan en güzel şiirdir.
Benim kardeşim…
İnsanlığın sinesine yazılmış bir iyilik satırı,
Kardeşten öte bir isim olsa,O olurdu adı...
Sevgi ve saygılarımızla ve
Minnet – nimet duygusuyla selamlıyorum onu...
İyi varsın.