Kardelenim Şiiri - Recep Turcalı

KARDELENİM

Gülüyorsun
Odam birden ısınıyor
Kışın ortasında
Camdan sızan bir gün gibi
Uykulu ellerinde
Büyük papatya kupan var
Karın altından çıkan
Bir ihtimal gibisin bana

Kardelenim
Benim şubat güneşim
Donmuş günlerin ardından
Açan tek çiçeğimsin
Kardelenim
Her atışta
Adın
Dünyaya yeniden gelsem
Seni seçerim yine

Kapının ardında notun
Kenarları kıvrılmış
“Anahtarını unutma”
Kalbimi orda bırakmışsın
Küçük anılar
Duvara tutunmuş
Sessiz evin içinde
Atan bir saat gibisin

Kardelenim
Benim şubat güneşim
En uzun gecelerde
Yanan tek lambamsın
Kardelenim
Her atışta
Adın
Yeniden sorsalar bana
Seni seçerim yine

Yıllar geçtiğinde
Kar dizlerimize kadar
Ben yine senin adını
Isıtırım avuçlarımda
Mevsimler değişir
Dünya yavaşlar
Sen hep aynı yerden
Çiçeklenirsin bana

Kardelenim
Benim şubat güneşim
Kışın ortasında
Baharı hatırlatırsın
Kardelenim
Her atışta
Adın
Yeniden doğsam bile
Seni seçerim yine
Kardelenim
Karın altından
Seni seçerim yine