Güneşe hasret karlı dağlarda,
Gün yüzüne çıkmaya çalışan bir kardelenim ben.
Gökyüzündeki maviliğe erişebilmek en büyük hayalim.
Kendimce umutlarım var hayata dair,
Yaşamak istiyorum bir değil dört mevsim.
Aslında soğuk memleketlerin karının altında yaşayan
sonra büyüyüp toprağın üstüne çıkmaya çalışan,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Kendimce umutlarım vardı hayata dair,
Bir değil dört mevsim yaşamak isterdim.
Çok güzel Ersin Bey kardeşim.Umut dediğin ölene kadar var olması gereken bir olgudur.Hayal ettiğin dört mevsimi yaşarsın inşallah.Kalemin daim olsun.Selamlar sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta