Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ah istanbul kimlere neler yazdırmış bu sahte şehir sana da elbet iz bırakacak be dayım ama telafisi olmayan son değil bu bi başlangıç aslında.Gayet içine kapanık bir şiir ve argolara dikkat her ne kadar şiiri cezbedici kılsada
SONUÇ:ruhuyla cebelleşen bi şiir özlemi anımsatıyor GÜZEL kalıcı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta