Karanlıkta Pandomim Şiiri - Aydın Erkurt

Kötürüm ve aksi artık yüreğim,
ezgin, paslı.
Pandomim sanatı ezberinde geçti,
onca yıl; tutuk, çaylak, sevdalı.

Dönülemezde yitik;
ömrün bakir sabahları.
Yollar hala bilinmedik,
Her yan, hala kesif, hala dumanlı.

Göktaşı mıyız? Güneş mi?
Dört boyutun, zavallı çocukları.

Sis çanları susuk, sesler çürük,
Metaller yorgun; ağlamaklı.

Okyanusta, kaybolmuş,
okyanusların Ak Tanrıları.

Elerimiz boş, daha şimdiden,
Dört kitabın, dördü de ağır yaralı.

Nereden başladı bu çarpıntı?

Şahin gözlükler, taktım;
Tekmili yıldız kanatlı.

Duyulmadık, masallar kaldı,
aranacak.

Buralarda,
bulunacak.

Yazılmadık vasiyet,
Ve köhne şehvetin, saf aklı.