Şu içimdeki kavgalar bitse de gitsem buralardan.
Öfkeli değilim, o kadarda çok öfkelenmem aslında.
Ben çokça üzülürüm perde olur bazen kızgınlığım.
Kimse bilmez bilmesin, sonra önemi yok zaten.
Uzun yol gitmek istiyorum uzun uzun yürümek.
Her gece tam bu saatlerde düşer içime gitmek.
Ben hep bu saatlerde en çok kıydım kendime.
Bu saatlerde içimde depremler buram buram.
Olsaydı çiçekli yollar yürürdüm deli miyim, divane.
Yaptığım doğrular yanlış kişilere; hep acır içim.
Yol değildi yolum düşününce, nerden bilecektim.
Yine olsa yine yaparım ben böyleyim, ben buyum.
Geçerken onca olan yaşamaya kalmazken mecal.
Unutmak mümkün mü dahada acıyı katmerleyenler.
Artsın diye acın sorgusuz sualsiz davrananlar.
Uyumak haram olur bazı gecelerde kalır yarım.
Büyür gözümde yarım yamalak puslu cam kenarı gibi.
Sessizliğe dalar giderim dört duvar ben gibi.
Kenan Gezici 25/10/2025
Kayıt Tarihi : 25.10.2025 22:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!