Karınlıklar örtün, örtün üstümü,
Gözleneyim şöyle ıssız bir yere.
Sadece sizsiniz tek barınağım,
Görünmek istemem kendime bile.
Karanlıklar sizde kaybolmalıyım,
Sizde saklanmalı ve kalmalıyım.
Bakın bana şöyle gizlenmeyecek,
Yoksa sizden daha kapkaramıyım.
Karanlıklar geceye vurulan damga,
Karanlıklar hissiz, yüzsüz benizsiz.
Karanlıklar kendini birşey sansa da,
Bu yolda yolcuyuz artık ikimiz.
Kayıt Tarihi : 10.04.2010 13:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!