Karanlık çökünce Şiiri - Murat Ülkü

Karanlık çökünce sırlar aşikar,
Gönül kapısında bekler bir vakkar.
Kötüyle sınanmak ağır gelse de,
Mevla iyileri saklar, ah eyler.
Q
Kar tanesi gibi savrulur dertler,
Sabreden dillerde biter ümitler.
Şer sandığın her bir kapı ardında,
Dostu için bekler nice rahmetler.
Q
Zulmetin içinde parlayan nurdur,
Mazlumun feryadı zalime surdur.
Gönlünü ferah tut ey dertli kulum,
Seninle olan Hak, en büyük huzur.
Q
Dünya bir handır ki geçer her yolu,
Kimi çile yüklü, kimi dert dolu.
Varsın vursun rüzgar sarsın fırtına,
Yeter ki bırakma tuttuğun kolu.
Q
İyilik tohumu toprağa düşer,
Vakti gelince de göklere erer.
Kötünün hilesi kendine döner,
Hak olan terazi adalet biçer.
Q
Sessizce gözlerden süzülür yaşlar,
Secdede biter en çetin savaşlar.
Sabır dedikleri gizli hazine,
Bütün zorlukları baştan bağışlar.
Q
Görünen yüzüne bakma hayatın,
Cevheri kalbinde senin fıtratın.
Kötülük bir gölge silinir gider,
Güneşi sönmez o yüce katın.
Q
İmtihan dediğin ince bir elek,
Elenir bu yolda nice bin felek.
Yar etmez Mevla hiç kötüye seni,
Sana kanat olur kutsal bir melek.
Q
Bedenin yorulsa ruhun hür kalsın,
Zalimler dünyada ahını alsın.
Sen Hakk’ın yolunda sabit kadem dur,
Kalbin huzur veren nehre boşalsın.
Q
Sonunda her varlık aslına döner,
Kötülük ateşi üflesen söner.
Garip Murat, yaz bu hikmeti buraya,
Sevenler mahşerde rahmetle güler.