Karanlık Şiiri - Aykut Belli

Aykut Belli
15

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Karanlık

Zifiri bir karanlığın ortasındayım,
Ne bir beklentim var hayattan,
Ne de bir parça mutluluk istiyorum.
Hüzünleri verin bana,
Nasıl olsa bilmem mutluluk nedir.
Zor gelmez o yüzden çıkmaz sokaklar,
Siz mutlulukları değerini bilene verin.

Zifiri bir karanlığın ortasındayım,
Ne yana baksam engeller,
Büyük engeller, aşamayacağım kadar büyük.
Ben onları geçerek geçirdim yirmi yılımı,
Ama dermanım yok artık!
Her engelin arkasında başka bir engel,
Daha büyük, daha aşılmaz.

Zifiri bir karanlığın ortasındayım,
Beklemiyorum artık bir ışık yanacak diye,
Biliyorum ki nasıl olsa yanmayacak.
Son bir cesaret diyorum, ellerim titriyor,
Burnuma kan kokusu geliyor.
Tanıyorum, bu benim kanım.
Ölümüm yaklaştı diye seviniyorum.

Olmuyor ama, yapamıyorum!
Bileklerimin üzerinde oynatamıyorum elimi.
Ömrümde bir kez olsun gösteremiyorum cesaretimi.
Zifiri bir karanlığın ortasında,
Devam ediyorum beklemeye.
Bir daha ki darbe nereden gelecek diye.

(10.08.2000)

Aykut Belli
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!