Karanlık Şiiri - Kitapsız Şair

KARANLIK

Kalpler kapkara, ruhları ise geceden daha da karanlık
Gidilen yol kötü, verilen kararların ardı hep pişmanlık
Görünmez ilerisi, çıkmaz sokak dur ve düşün bir anlık
Yok hiç birikmişin, heybende de yok bir azık bir katık

Yüklendin, umursamadın günahları, sırtında ağırlık
Huzursuzsun, akıbetinden endişelisin, yok hazırlık
Boğuluyor imanın, son nefesinde atar gür bir çığlık
Bir el uzansa, kurtarsa bedenini yutmadan aç balık

Zaman ahire yakın, mekan nereye gitsen kalabalık
Nefis ve şeytana dayanmışlar, kurmuşlar arkadaşlık
Rütbeler yazılmış alına zalim, yalancı, kafir, münafık
Yıkmaya, bozmaya yönelik kurulmuş kötü bir ortaklık

Duygular körelmiş, rotalar şaşırmış, kafalar karışık
Ardında bırakmış hep kirli çamaşır, çöp ve bulaşık
Huy aynı, suret aynı olmuşlar tek tip hepsi tanışık
Unutulmuş Hâlık, olmuş dünyaya sevgili, faniye aşık

Tek amaç yemek içmek ve biriktirmek ama abarttık
Kötü nefse uyduk ve dünyanın çekiciliğine aldandık
Ömür boşa geçti, gitti sağlık, bu can hiç ölmez sandık
Ne ahrete yatırım yaptık ne dünyadan bir şey anladık

#kitapsizsairim

ŞİİR NO:106