Karanlık Şiiri - Yücel Özkü

KARANLIK
İçimden uçurumlar büyüyor
Hasretinden.
Her adımda biraz daha derin,
Her susuşta biraz daha karanlık.

Ben şimdi uçurumun kenarındayım,
Ayaklarım korkuda,
Yüreğim çoktan atlamış.
Sevgim bu uçurumun
Çok ötesinde.

Farkında mısınız bu uçurumun?
Bakmayın suskun durduğuma,
İnsan bazen düşmez
Sadece sevmekten
Parçalanır.

Ben hâlâ buradayım,
Kenarda, rüzgârda.
Ama bilinsin:
Uçurum derin olabilir,
Sevda ondan da derin.

Yücel ÖZKÜ
26 Ocak 2026/18:46