Karanlık Şiiri - Salih Küçük

Ah şu ülkemin hüzünlü sokakları,
nemli duvarlarında yankılanan ayak sesleri,
işçiler gibi yorgun, hayvanlar gibi aç,
bir sigara izmariti kadar yalnızız hepimiz.
Gecenin ortasında, vapur düdükleri çalıyor,
fabrika bacaları kusuyor dumanı,
bir kadın pencerede, gözleri uzaklarda,
sevgilisi gitmiş, ekmek parası peşinde.

Nedir bu adaletsizlik,
zenginler sofrasında şaraplar akarken,
bizim payımıza düşen kuru ekmek ve özlem,
ve bir umut, kırık bir aynada yansıyan.
Deniz kenarında oturup bekliyorum.
dalga dalga gelen yalnızlığı,
ama ellerimiz bağlı, yüreklerimiz yaralı,
aşk bile satılık olmuş bu pazarda.

Yıldızlar sönerken şafakta,
bir çocuk ağlıyor sokakta,
babası madende kalmış, annesi fabrikada,
bizse şiirler yazıyoruz, isyanı kelimelerle.

Ama şimdilik, yağmur yağıyor üstümüze,
ıslak kaldırımlarda yürüyoruz,
yalnızca sisli bir sokak
ve
ıslak kaldırımlar