Karanlık Şiiri - Karanlıklar Şairi

Karanlıklar Şairi
35

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Karanlık

Bir karanlık doğdu içime hiçlikten,
Aydınlık çağırıyordu beni uzaklara.
Karanlık tutmuş sıkıca ellerimden,
Şuurumu koparıyordu koynunda.

Yaşıyordum evvel zamanlar önce,
Karanlığı tanıyıpta benimsemeden
Aydınlık doğardı her vakit içime,
Karanlığın varlığını öğrenmeden.

Şarap, sigara ve anason kokusu,
Düşüncelerimle besledim karanlığı.
Aydınlıkta öğrenip tüm bulduğumu,
Karanlıktı anlayan sadece bunları.

Aydınlıkta dışlanırken farklı düşünceler,
Karanlığın şefkatli kollarına saklanırdı.
Ayıplanırken tüm bilinmeyen cevaplar,
Çözümünü sadece karanlıkta aramıştı.

Saklarken kendimi aydınlık ışıklar altında,
Gören gözler görmezden gelirken beni,
Açıp kollarımı bıraktım kendimi karanlığa,
Ben vardım onun çatısı altında birde ben.

Karanlıklar Şairi
Kayıt Tarihi : 29.4.2021 22:30:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Karanlıklar Şairi