Masa üzerinde duran bardak kadar boştu umutlar,
Kelimeler anlatılması zor duygularla savaşırken,
Bir sis güzeliğinde aydınlık doldu gözlerime,
Anladım ki,
Karanlık değil beni korkutan,
Anlatmak ve anlaşılmamaktı;
Beni uykusuz gecelerde yanlızlığa susatan.
Kayıt Tarihi : 26.4.2011 06:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!