KAranlık-2 Şiiri - Doğanay Turan

Neden topladın eşyalarını,
Neden aldın pijamalarını?
Ne o yoksa,
Yoksa sendemi gidiyorsun?
Dur gitme, gitme ne olur.
Biras daha kal ne olacak,
Zaten birasdan güneş doğacak.
Şimdi dışarısı soğuk üşürsün.
Sıcak çayını içerken,
Belki bi daha düşünürsün.

Demek kararın kesin,
Benden ayrılıyorsun.
Bana olan aşkını,
Şimdi burda bitiryorsun.
Ne diyeyimki başka?
Güle güle git yolun açık olsun.

Bırakta seni yolcu edeyim,
Bari kapıya kadar geçireyim,
Ayrılığın yaklaştığı bu anda,
Son bir kez daha öpeyim.

Gidersen;
Bir daha dönme sakın.
Dönersen beni arama bulamassın.
Hani çok seviyorum diyodun,
İşte bu kadarmış senin aşkın.

Git;
Git artık...
Daha ne duruyorsun?
Neden gözlerin yaşlı?
Yoksa ağlıyormusun?
Bu koca evde tekbaşıma beni,
Sigarasız ve sensiz bırakta git.
Beraber çekildildiğimiz bu resimleri,
Şöminenin cılız ateşiyle yakta git.

Artık bakmam karanlığa arkandan,
İstemem çıkma sakın o karanlıktan.
Sadece biras kül ve palton kalacaktır,
AZ SONRA ÇIKACAK YANGINDAN....