Karanlığa Şiiri - Can Ergün

Yeterince yorgunum,
Üstümde oluşan ağırlık,
Aşağı çekiyor bedenimi,
Gözlerim kapanıyor,
Yıldızlar gözükmemeli.

Ağzımı açıyorum,
Fakat çığlığın notaları kayıp,
Karanlığın içindeki yıldız gibi,
Parlaklığım artıyor.

Yeterince yorgunum.
Fakat yeri gelince hayat,
Yıldızları elbet gösterecek.
Sözlerimin bağlandığı yerde,
Elbet notamı bulacağım.

Karşı geliyorum,
Ağırlık azalıyor fakat,
Beden karşı geliyor isteklerime.
Gözlerim açılmalı,
Işığın içindeki yıldızı seçebilmeliyim.

Rahatlıyor bedenim,
Artık karşı geliyor,
Onca geçen mevsime.
Ve gözlerim istemiyor artık,
Soğuk tabakanın altında,
Belki de geç kaldım,
Sonsuzluğa doğru,
Karanlığa.