Karanfilim'e Şiiri - Şair Serdil_12

kah gülüşlerin mutluluğum olurdu dünyalara sığmaz taşardım
kah hüzünlerin yıkılışım oluurdu bir köşeye çekilir ağlardım
sen benden çok uzaklardaydın
ama mutluluğunla,hüznünle ben hep seni yaşardım

sen hep erkek arkadaşından bahsederdin
onu ne kadar çok sevdiğini anlatırdın
işte o an benim yıkılışım olurdu
bir sigara yakar ağlardım
sen neden ağladığımı sorar,gülerdin
bense gözlerinin içine bakıp mutluluktan der,susardım

bazen de benim sevdiğimi anlatmamı isterdin
bense hep palavra şeyler anlatıp dururdum
gözlerinin içine bakıp
benden çok uzaklarda der,ağlardım
işte o an pamuk ellerinle gözyaşlarımı siler
takma kafaya mutlaka o da seni seviyor derdin

sen beni kendine dost sayar,bana en iyi arkadaşım derdin
ne olursa hemen bana söylerdin
bense mutluluğunla mutlu olur
hüznünle yıkılır kahrolurdum
mutluluğunda da,hüznünde de boynuma sarılırdın
işte ben o an kahrolur,benim olmadığına yanardım

sen yanındakini fark etmeyecek
duygularını hissetmeyecek kadar kördün
bense mutluluğunda mutlu,hüznünde kahrolurdum
ancak kafamdaki düşünceyle hep susardım
'SEVEN SEVDİĞİNİN MUTLULUĞUNU İSTER'