Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
zamanın düşü gibi...ruhun gerçeğine değen her resmin düşü...
içten anlatım kutlarım Münevver Hanım...sevgiler...
Hırçın çocuk karadeniz, şiirinizde heybetli bir koca adam olmuş.
Bir ana yüregi gibi tüm yörelerimize hakınıvermeye çalışmışsınız
yüreginize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta