Bir karabaş vardı, sempatikti, sevimliydi,
O, sahiplerini çok severdi,
Onun sadakati dillere destandı,
Aile bireyleri hep birlikte yaşardı.
İki aile, bir çatı altında toplanmıştı,
Aileden biri gitti, yâd ellere,
Derken diğeri de gitti.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta