Bir karabaş vardı, sempatikti, sevimliydi,
O, sahiplerini çok severdi,
Onun sadakati dillere destandı,
Aile bireyleri hep birlikte yaşardı.
İki aile, bir çatı altında toplanmıştı,
Aileden biri gitti, yâd ellere,
Derken diğeri de gitti.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta