Ben ağlarsam dağlar taşlar yerinden oynar mı?
Bir evladın hasretiyle taş duvarlar çatlar mı?
Geceleri adını sayıklar bu deli gönlüm,
Söyle kara toprak, kavuşmak sana da yasak mı?
Bir kapı gıcırtısında ayak sesini ararım,
Sofraya bir tabak fazla koyar, sonra ağlarım.
Herkes unuttu sanıyor, ben her gün yeniden kaybederim,
Seninle dolu hatıraların içinde sensiz yaşarım.
Düşlerimde saçlarına dokunurum, uyanmaya korkarım,
Biraz daha kal yanımda diye zamana yalvarırım.
Sabahın ilk ışığında ellerime bakıp ağlarım,
Dün gece sarıldığım insanı bugün nerede ararım?
Ey kara toprak, söyle, sen hiç özlemle yandın mı?
Bir annenin gözyaşında kaç deniz boğuldu, saydın mı?
Ben senden bir mezar değil, bir tek merhamet istedim,
Madem aldın sevdiğimi, bari bir rüyama bağışla!
Bir gün o kapı çalınır diye eskimez bekleyişim,
Pencereye vuran gölgede yeniden başlar dirilişim.
Bir çift ayakkabı durur hâlâ kapının eşiğinde,
Kimse dokunmaya kıyamaz, ben her gün silerim gözyaşımı.
Benim de bir gün gözlerim kapanacak elbet,
Bir gün bu hasretin de susacak belki nefesi.
Ama sen bilmezsin kara toprak, ne zordur geride kalmak;
Ölen bir kez gidermiş, kalan her gün kendini toprağa gömermiş.
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 20:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!