Kara Gül Şiiri - Ragıp Topcu

bir beyaz kağıttaki şu hayat kadar isteksizim
umutlarım, gülüşlerim geçemedi bu yolu
elimde tuttuğum sigara kadar sevmiştim seni
saçlarımda aklar, içimde aşklar dolu

uçurum kenarında hislerimle savaştayım
bir ayağım çukurda yalnız kalmışçasına
sakat kalan bir gazi gibiyim, ayaktayım
şu genç yaşımda her şeyden bıkmışçasına

mutfak penceresinde oturuyorum kuşumla
yağmurları izliyoruz, küllüğüm ve ben
günlerdir dönmeni bekliyorum, sabırla
beni bu hale sokan ne başkası, ne sen

nedir bu parmak uçlarımdaki hissizlik
sanki ölmüşüm, sanki kaybolmuşum
bünyemi sarar olmuş koca bir dilsizlik
sanki yılmışım, sanki hapsolmuşum

şu yapraklar bile gidişine üzülürken
ne yapsın benim gibi bir çaresiz?
şu yüreğim yalnız başına süzülürken
sadece seveceğim sorgusuz sualsiz

papatya gibi bir hanımdın tanıştıkça
koparıldın sanki seviyor mu?
susuz kaldın kurutuldun, konuştukça
koparıldın sanki sevmiyor mu?