Kara Şiiri - Salih Öztürk

Bir patlama, duvarlar yıkılıyor aniden
Çıtırtılar geliyor insan kemiklerinden

Gönlü süt gibi beyaz, gözü kömür karası
Yürekleri dağlıyor, insanlığın acısı

Saati beş liraya, beş nüfusun efesi
Şehadete koşuyor, dilinde Allah sesi

Hassasiyet, fırtına, ölüm kalım savaşı
Evde pişecek diye iki üç tabak aşı

Acısı dinsin diye kaşıyor, nasırlı avucunu
Tek duası bir daha görmesi çocuğunu

Kuyuya girmeden önce, durup dua ediyor
Çıkacağını bilmeden, mezarına koşuyor

Bir zifiri karanlık, karanlık ona makber
Aydınlıkta onu bekler, nuru ile peygamber..