Kar yağar geceye Şiiri - Birsessiz Sair

Gecenin içinde kar yağar
ve o içimizi ısıtan çocukluk sevgisi
soba borusundan sızan bir dua gibi

tırmanır göğsümüze.
Avuçlarımda kırılan beyazlık,
annemin sesinden düşen bir ninniye benzer,

her hecesi biraz ekmek,
her susuşu biraz yorgan.
Sokaklar, kirli lambalarını söndürür

o an;
kaldırımlar diz çöker zamana,
pencereler eski bir masalı hatırlar.
Bir çocuğun cebinde saklı yaz güneşi gibi

ısınır gecenin omuzları,
ve biz
adını unuttuğumuz bütün iyilikleri
kar tanelerinden yeniden öğreniriz.

Çünkü bazı sevgiler
üşütmez,
kar gibi iner,
ama,
içimize bahar bırakır.