Kar Ve Yabancı Şiiri - Safa Demirtutan

Kar yağıyor dışarıda,
Kuzguni saçlarına düşüyor taneler.
Bembeyaz olmuş omuzlarındaki pardösü.
Zemherinin ortasında güneş gibi parlayan sen,
Etrafında pervane olan ben,
Ama kalbim için bir yabancısın sen.

Yine kar taneleri düşer mi yılların ardında?
Saçlarında erimesini görür mü gözlerim?
Aynı pardösü fakat soluk renkler ve aynı güneş, aynı sen.
Etrafında pervane olan ben
Yoksa hala kalbim için bir yabancı mısın sen?

Kar yağıyor dışarıda,
Kupkuru, kara toprağa düşüyor taneler.
Omzundaki soluk pardösü olmuş soğuk mermer.
Bu defa benim saçlarıma düştü taneler, ama hiç erimediler.
Zemheri, güneşi doğmayınca çetin vuruyor.
Artık etrafındaki pervane değil,
Sadece mezarına çiçek bırakan bir yabancıyım ben.