Kar gibi beyaz bir kuğu’ydun sen
tatlı suyu bulamadığı için tuzlu sularda yüzen...
Sen doğru aşk ı bulmak için
yanlış sularda yüzerken
gökyüzü döküyordu içini sulu sepken…
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Kar kadar yalnız bir kuğu’sun sen.
Yüreğime yağdıkça hem üşüyen,hem sevinen
kimsesiz bir sokak çocuğuyum ben…
Kimsesizlik ve yalnızlık kar gibi beyazlıkta fazla sürmez sanıyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta