Kar Şiiri - Hamit Demircioğlu

KAR!
Gökten yeryüzüne eğilip af dileyen,
Yer yüzüne bırakılan beyaz dua!..
Bereketi sessiz taşır,
kimse duymasın diye usul usul iner.
kimseyi incitmeden.
Her tanesinde bir temizlik saklıdır,
çiftçinin avucunda bereket olur,
öğrencinin gözünde tatil,
şehirlerin susuzluğuna bir yudum su,
toprağa sessiz bir teşekkür.
kirli izleri örter, kalbi ferahlatır.
Yağdığında
çocukluğum düşer avuçlarıma;
ıslak eldivenler, kızarmış yanaklar,
annemin pencereden baktığı akşam,
sobanın çıtırtısı,
zamansız bir masumiyet düşer içime.
yarım kalan bir gülüş gibi.
Sesler susar,
dünya derin bir nefes alır.
Huzur çoğalır içimde,
kar gibi yavaş, kar gibi saf.
Yarım metre rahmet yağdı bu gece,
sanki gökyüzü bütün suskunluğunu
üstümüze bıraktı.
Yollar kayboldu,
bizi unutmadan geri döndü.
Yarım metre karın altında
keder bile yoruluyor,
umut ise
beyazdan güç alıp
yeniden filizleniyor.