Kar Şiiri - Gülcan Arıkan

Bir kenti umuda bürüyecekti kar
Kaldırımlarına düşler bırakacaktı azar azar,
Kent çok yorgundu,
Kent çok üzgün ,
Bulutlarda şair edası
İnsanlarda geçim telaşı
Kimse görmedi yağan karı
Kimse ona sarılmadı...
Kentte yalnız kalabalık
Kar tanesinde kalabalık yalnızlık
Kuşları da kaçırdılar bu kentten
Onlardan da ses seda yok artık...

Bir kenti umuda bürüyecekti kar
Kaldırımlarına beyaz düşler bırakacaktı azar azar
Kimse görmedi yağan karı,
Kar'ın yoktu zamanı
Yüksek dağlara,tepelere ümitle yağacaktı
İnsan ise hâlâ umuda hasret
bencillikte sabırsızdı...

Karın ümidi her an eriyecek kadar hafif
İnsanın yükü bir kenti yıkacak kadar ağırdı
Kar fazla kalmadı,belliydi de böyle olacağı
Bu terazi bu yükü yine taşıyamadı...

18.02.2026