Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'sokak lambalarında pul pul gece
buhran içinde savruk
zemheri yorgun yorgun hece
sere serpe ufuklarda
yankılı kar
bir sevi sesi rüzgarda
'suçu yok sevginin hiç bir bahar' '........suçu yok sevdanın hiç bahar olarak okudum.sanırım böyle daha derin anlam yükledim..ritmin doruğa ulaştığı bir şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta