Şu kar kadar ömrümüzde,
Çarpışmadan seviyoruz ya birbirimizi,
Üşüyüp üşüyüp sarıyoruz ya kaşkol gibi kendimizi,
Elin elimde olalı yıllar geçiyor ya,
Bir de can ekledik ya sevgimize,
Hadi bir bere bir kaşkol daha çıkar ömrümüze…
Bugün ve dün çıkarmadım ellerimi cebimden üşümesinler diye,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta