Kar Şiiri - Yavuz Gunok

Yer karla kaplandığında,kalbim;
Beyaz bir örtüyle kaplanır.
O örtü ki; ne dert bırakır,
Ne tasa kalır akılda.
O beyaz ki; temiz mi temiz,
Herkesin dibinin düştüğü,
Hiçbr şeye benzemeyen,
Derin derin anlamlar çıkan içinden,
Sevebilmek gibi.
Böylesine mutluyken tek üzüntüm olur,
Karı yalnız yağdıktan sonra görmek yahut,
Yağarken görememek.
Bir filmin yalnız sonunu görebilmek gibi,
Kitaba son sayfasından başlamak,
Şarkıyı 3:47den sonra dinlemek gibi.
Hem hazin hem de,
Öylesine huzurlu şey ki kar;
Tıpkı ölüm gibi.