Deniz gözlerin aklına gelince kâinatın
Yakıcı bir ayaz kaplar Ankara sokaklarını
Ve soğuk çatlatır asfaltın dudaklarını
Kar taneleri senden bahsedince düşerken
Hava aniden buz kesilir
Artık kimse kimseyle konuşmaz
Asılır gülümseyen herkesin suratı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta