Ankara'ya kar yağıyor.
Çocuksu bir saflığa bürünüyor,
Ankara'nın slogan yemiş sokakları.
Karda küçük ayak izleri bırakıyor çocukluğum.
Tek korkum oluyor yine burnunu yediğim kardan adamlar.
Ve yine tek savaşım oluyor kartopu savaşı.
Ellerim üşüyor, terliyorum yine.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta