KAR
Bitmiştir bir sonbahar
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Kar
Her yerde kar var,gelinliğini giydi ağaçlar
Minicik kar taneleri dallara yuvalanır
Eğri, büğrü dal,kuytu köşe bolca nasibini alır
Gözleri kamaştırır saf ve derin beyazlığı
Yağ tozayarak, uçuşarak, kona, döne, savrula
Geldiğin göklerden mahrem haberler getir bana
Gönlümün çiçeklerini al örtünün altına
Sakla gönlüm gibi beyaz örtünle sar, sarmala
Halis ve temiz ne kadar mukaddes görüntün var
Senin içinde barınmaz sen gibi olmayan
Gönlümü himaye ettin şükranım sonsuz sana
Çiçeklerim çok güzel açacak bu ilkbahara
06_01_2002
Nazife Görgün
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta