KAR
Bitmiştir bir sonbahar
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Kar
Her yerde kar var,gelinliğini giydi ağaçlar
Minicik kar taneleri dallara yuvalanır
Eğri, büğrü dal,kuytu köşe bolca nasibini alır
Gözleri kamaştırır saf ve derin beyazlığı
Yağ tozayarak, uçuşarak, kona, döne, savrula
Geldiğin göklerden mahrem haberler getir bana
Gönlümün çiçeklerini al örtünün altına
Sakla gönlüm gibi beyaz örtünle sar, sarmala
Halis ve temiz ne kadar mukaddes görüntün var
Senin içinde barınmaz sen gibi olmayan
Gönlümü himaye ettin şükranım sonsuz sana
Çiçeklerim çok güzel açacak bu ilkbahara
06_01_2002
Nazife Görgün
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta