Kaptan Şiiri - Jülide Aslan

Ruhum yanıyor kaptan.
Gözlerimden uçsuz bucaksız
Denizler gelip geçiyor
Ama yine de söndüremiyorum bu yangını.
Pusulam kırık, rüzgâr küskün bana
Ve ne yana dönsem içimde aynı fırtına,
And içmiş gibi sanki inatla durulmayaya

Yelkenlerim yorgun kaptan,
İplerim umuda değil,
Yüreğimi yerle yeksan eden acılarıma bağlı.
Her kürek darbesi biraz daha batırıyor beni,
Her dua tenimde tuzlu bir yaradan farksız

Şu tükenmez gecenin ortasında
Birgün güneş doğarsa apansız
Savur küllerimi gökyüzüne Kaptan,
Savur ki bu ızdırap,
Ruhumu artık rahat bıraksın.