Kapıda bir cenaze

Karanlık bir hava
İçimizde kış soğuğu
Sözler eskitilmiş
Gözyaşları sessizce akıyor
Yalnızlık içimize yavaşça işliyor
Elimizden bir şey gelmiyor
İkimizde elimizi tutamıyoruz
Tutarsak yanar mıyız diye korkuyoruz
Saatler ayrılığı çeyrek gösteriyor
Kapıda bir cenaze var
Zaman susmuyor
Yaklaşmaya korkuyoruz
Çünkü Ölen biziz
Sarılmak istiyoruz
Ama kollarımızda
Ayrılığın yasını tutuyoruz
Birbirimize yaklaşamıyoruz
Sonu ölüm olur
Uzaktan bakıp geldiğimiz hal
Ölünce geçen bir film şeridi gibi
O film şeridinde yalnızca o ve ben var