sen evlendiğin gün....
ben terk etmiştim Ankarayı....
duramazdım artık buralarda....
yarama hançer vururdu....
her köşesinde bir hatıra...
unuturum sanmıştım giderken....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




teşekkür ederim bekir kardeşim
geldim gelmez olaydım....
Tebrikler
teşekkür ederim bekir kardeşim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta