Yüzyıllara bölüştürülmüş bir sevdanın arta kalanlarıdır
Sol yanımda taşıdığım isimsiz acı.
Hükmü olmayan gecelerime iliştirilmiş
Gözü yaşlı umudum
Yüreğinin kapısını penceresini sonuna değin zorladığım
Kapama kapını pencereni
Kapama.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi



