Kanım Çekildi Şiiri - Kenan Gezici

Dört duvar duruyordu hep Mira.
Alabildiğinde dar, alabildiğine sığ.
Gönlüm bilmiyorum hangi darda.
Hangi bulut, hangi ova, hangi dağ.
Kasvetine yandığım ömrüm durur.
Değmesin yüzüme ne olur yağmur.
Küskün yüzüm, her yerim birde bahtım.
Rüzgâr hep sağanak acıyı topluyor.
Ve aralıksız hışırdatarak yaprakları.
Toplatır her yerden tüm kara bulutları.
Başımın üstünde vakit öldürüyor.
Oysa benim yüzüm güle, goncaya hasret.
Boynu altında kalasıca sebep.
Gitme gel diyesim var gönlümün yarası.
Sebepsiz açıldı bu boynu bükük hasret.
Masmavi gökyüzüm güneşsiz, aysız kaldı.
Soluyor gönlümün çiçekleri biliyorum.
Çakkallar, tilkiler hep birleşikti.

Kenan Gezici 21/03/2026