Kanatlı At Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

Seferden döndü Habîbullah,

Rüzgâr perdeyi araladı;
Çocukluğun sırrı döküldü meydana.

— Bunlar nedir Âişe?
— Gönlümün kızları ya Resûlallah…
— Ya şu?
— Kanatlı at…

Tebessüm etti Fahr-i Âlem;
Zira çocuk kalbinin
Hududu yoktur hayâlde.

— Atın kanadı mı olur?
— Süleyman’ı duymadın mı?
Rüzgârı bineğe çeviren,
Sırrı kanat yapan…

Ve inci dişleri görünürcesine
Gülümsedi Nebî;
Çünkü hakikat ehli bilir:
Hayal kırılmaz, incitilmez —
Gönül orada büyür.

Ey yolcu, anla:
Oyuncak görünen sûret,
Belki bir işarettir sana;
Çocukluk safiyetinde saklıdır
Hakk’a uçuran kanatlar.